Szefowa sztabu, której zarząd nigdy nie musiał zatrudnić.

Prowadzi kalendarz, pisze materiały na zarząd i mówi niewygodną rzecz, zanim zrobi się z niej kryzys.

Około 10 godzin tygodniowo odzyskanych przez zarząd.

Widzi, że klient odchodzi, zanim klient sam to wie.

Pracuje na kolejce, dzwoni do zagrożonego klienta i zatrzymuje się dokładnie tam, gdzie kazałeś jej się zatrzymać.

Pierwsza odpowiedź w kilka minut, rekompensaty w Twoich granicach.

Tłumaczy odchylenie, zanim zarząd o nie zapyta.

Pilnuje budżetu, marży i gotówki — i dzwoni do właściciela budżetu, zamiast zostawiać znak zapytania w raporcie.

Luki w gotówce widoczne tygodnie wcześniej, a nie przy zamknięciu.

Pilnuje, żeby prognoza była uczciwa.

Dopytuje o zastałe szanse, porządkuje CRM i mówi, na czym ten kwartał naprawdę się skończy.

Prognoza, którą można pokazać zarządowi.

Żadnych niespodzianek na komitecie sterującym.

Trzyma harmonogram, budżet i ryzyka w jednym widoku — i wyciąga to ryzyko, którego nikt nie chciał zaraportować.

Ryzyka na stole na kilka dni przed tym, jak staną się problemem.

Zatrzymuje się i pyta, zamiast zgadywać.

Pisze i uruchamia testy, rozkłada błędy na części i daje decyzję o wydaniu popartą dowodami.

Decyzje o wydaniu na dowodach, a nie na przeczuciu.